جاذبه های گردشگری پاکستان برای گردشگران ایرانیان

بلاگ, گردشگری

پاکستان پر است از مکان هایی شگفت انگیز و نفس گیر که تحسین همه را نسبت به این کشور و جذابیت های آن بر می انگیزد. 

 

جاذبه های گردشگری پاکستان برای گردشگران ایرانیان

این مقاله بیان‌کننده‌ی میزان اهمیت شبه‌قاره به ویژه پاکستان و ضرورت سرمایه‌گذاری فرهنگی کشورمان در این منطقه می‌باشد. وقتی به پاکستان فکر می کنید، تمام چیزی که به ذهن شما می آید تروریسم، افراط گرایی، فرقه گرایی، فساد و تورم است، اما برخلاف تمام این موضوعات، این کشور دارای مشترکات بسیاری از لحاظ فرهنگی، تاریخی با ایران است و ااز لحاظ جاذبه های گردشگری بسیار زیبا و دیدنی است، این سرزمین به شدت تحت تاثیر دو فرهنگ اصیل اسلامی و ایرانی لست چراکه این دو سرزمین از تبار و نژاد یکسان آریایی است. زبان رسمی پاکستان که اردو می باشد نیز در اثر اختلاط  زبان های ساسنسکریت، فارسی، ترکی، عربی و انگلیسی به وجود آمده است و دستور زبان آن طبق قواعد دستور فارسی است و همچنین حدود 65 درصد واژه های اردو نیز فارسی است، زیرا واژه ی اردو به معنای اردوگاه و لشگر، نیز فارسی است و این خود به دلیل تکلم سربازان نادرشاهی در اردوگاه بوده است. همچنین اینکه انقلاب اسلامی در پاکستان به خوبی شناخته شده است و متقابلا مردم ایران نیز همواره از انقلاب پاکستان پشتبانی کرده اند و در این زمینه کتاب های متعددی نوشته شده اند، از جمله می توان کتاب “نقش مسلمانان در آزادی هند” نوشته رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران آیت اله خامنه ای را نام برد. شبه‌قاره به شدت تحت تأثیر دو فرهنگ اصیل اسلامی و ایرانی است. همچنین تبار و نژاد مردم دو کشور آریایی است.
پاکستان پر است از مکان هایی شگفت انگیز و نفس گیر که تحسین همه را نسبت به این کشور و جذابیت های آن بر می انگیزد. برخی از 16 منطقه ی توریستی پاکستان، با تجربه ای فراموش نشدنی به شرح زیر است:

1- دره نالتار

این دره به دلیل وجود دریاچه های زیبا و رنگارنگش معروف شده است، درختان کاجی که این دره را احاطه کرده اند آن را بیش از پیش خیال انگیز و رویایی نموده است. همچنین اینکه با کیفیت ترین و خوشمزه ترین سیب زمینی های دنیا در این منطقه کشت داده می شود.

2- دره نیلوم

نیلوم در لغت به معنای جواهر آبی است از آنجایی که  نیلوم یکی از شگفت انگیزترین دره های آزاد کشمیر بوده و سرزمین نهرهای کوچک، جریان آب های تازه، جنگل ها، کوه های سرسبز و یک رودخانه است. این دره دارای آبشارهای بزرگی است که آبی به رنگ شیری- سفید از کوهستان ها سرازیر می شود و به صخره ها نیز پاشیده می شود ک خلق اثر هنری فوق العاده ای می کند.

3- تفرجگاه شانگریلا

بعد از عبور از روی پل قدیمی چوبی که بر روی رودخانه ایندوس ساخته شده است به شانگریلا یا به عبارتی به بهشت گردشگران می رسید. شانگریلا یک منطقه ی گردشگری مشهور است و از نقاط برجسته ی دیگر این منطقه، رستورانی با شمایل یک هواپیما است که هر ساله پذیرای میلیون ها گردشگر است.

4- دره گوجال

دره ی گوجال در مرز پاکستان و چین واقع شده است و تمام سال پوشیده از برف است. بزرگراه کاراکورام که پاکستان را به چین متصل می کند و از دره ی گوجال نیز می گذرد و پس از آن از طریق خونجراب وارد چین می شود.

 

5- روستای مبارک کراچی

دومین روستای بزرگ ماهیگیر در کراچی است. این روستا هم مرز با بلوچستان ودارای طبیعت زیبایی از کنارهم قرار گرفتنتپه های طلایی و اب های تمیز فیروزه ای است. اگر کسی به دنبال مکانی دور از هیاهوی شهری است می تواند این آرامش را در این سرزمین پیدا کند.

6- روستاهای مجاور رودخانه پنجاب

پنجاب سزمینی چهار فصل، حاصلخیز و دارای مزارع سرسبز است. شهر سیالکوت در نزدیکی رودخانه ی چناب قرار دارد که به عنوان شهر صنعتگران نیز شناخته می شود. بدون شک نه تنها خاک حتی خلاقیت مردم این منطقه نیز مدیون این رودخانه هستند. چراکه افراد مشهوری همچون اقبال،فائز احمد فائز، شو کومار بتلوی و بسیاری از ذهن های برجسته ی دیگر ریشه در این خاک دارند.

7- برج و قلعه رانیکات

رانیکات طولانی ترین برج و قلعه ی جهان با امتدادی به طول 26 کیلومتر است. این قلعه از کراچی و از طریق بزرگراه ملی نشنال های وی به راحتی قابل دسترس است.

8- باهاوالپور

باهاوالپور شهری است که در کناره های غربی رودخانه ی سوتلج قرار گرفته است. در کنار مناطق بیابانی، باهاوالپور به عنوان سرزمین باغ های سرسبز شناخته می شود که کاخ های باشکوه آن روی هر بیننده ای تاثیرگذار است.

9- تپه گوراخ

گوراخ فلاتی زیبا با ارتفاعی بیش از 5688 پایی استکه بخشی از رشته کوه های کرتار به شمار می رود. باوجود اینکه بارش برف در سند یک رویا به نظر می رسد، اما منطقه ای در سند وجود دارد که در زمستان در آن برف می بارد.

 

کتاب اوستا و کتاب‌های ریگ‌ودا (کتب هندوان) در جامعه آریایی نوشته شده و اسامی مناطق مهم پاکستان در اوستا و همینطور مناطق مهم ایران در ریگ‌ودا آمده است. پاکستان کنونی در اوستا با نام هبته هندو (سرزمین هفت رود، یعنی: راوي، چناب، جهنم، سنلج‌و، رودهای هاکرا و سرو سوتی که از بین رفته و آثار آن باقی مانده است) ذکر شده است. زبان سانسکریت که مادر زبان‌های شبه‌قاره و زبان مقدس آریایی‌های شبه‌قاره بوده است، ریشه زبانی مشترک با فارسی قدیم دارد. جغرافیای سیاسی دو کشور تا زمان تیموری‌ها (حدود 5 قرن قبل) یکی بوده است. من‌باب مثال در زمان هخامنشیان، اشکانیان و سامانیان، پاکستان جزو قلمرو ایران بوده و چند ایالت ایران مانند ایالت گنداژ، سند، مکران و غیره را تشکیل می‌داده. تاکسیلا که در حومه اسلام‌آباد (پایتخت کنونی پاکستان) است یکی از مراکز تمدنی و فرهنگی ایران بوده و هنوز آثار و کتیبه‌هایی از خط خروشتی و آرامی، در تاکسلا و مانسهره، گلگیت و بلتستان به چشم می‌خورد.

جاده ابریشم از خاور دور تا اروپا، از پاکستان و ایران می‌گذشته است و غرب و شرق را به هم مرتبط می کرده است. ورود اسلام به شبه‌قاره از طریق ایران بوده است. بدین ترتیب، فارسی حدود 1200 سال در منطقه سابقه دارد که بعدها زبان رسمی دین، علم و فرهنگ رایج شبه‌قاره شد و عرفا و مبلغین بزرگ ایرانی وارد شبه‌قاره شده، از زبان پارسی به عنوان پلی بهره برده دین مبین اسلام را ترویج نمودند.

در زمان تیموریان و مغولها بسیاری از شعرای ایران در عصر صفوی به شبه‌قاره عزیمت نمودند به عنوان مثال از شعرایی مانند:

نظیری نیشابوری، عرفی شیرازی، شکیبی اصفهانی، غزالی مشهدی، واله داغستانی، ظهوری ترشیزی، حزین لاهیجی، بالاطالب آملی، طالب اصفهانی، ملک قمی، کلیم کاشانی، قدسی مشهدی و غیره، می‌توان نام برد. که روی‌آوری آنان به شبه‌قاره موجب پیدایش سبک جدیدی در ادبیات فارسی به نام سبک هندی (اصفهانی) در کنار سبک عراقی و خراسانی شد و شاعران برجستة پارسی‌گوی بسیاری نیز در هند ظهور کردند، از آن جمله‌اند: امیرخسرو دهلوی، فیضی، غنی کشمیری، فانی، ناصرعلی سرهندی، طاهر دکنی، غنیمت کنجاهی، لطف‌الله مهندسی، سلطان باهو، قانع تتوی، تحسین، میرسیدعلی رضوی، حسرت، سودا، مومن، میان‌محمد بخش، شیفته، عبدالقادر بیدل دهلوی (بزرگ شاعران سبک هندی که اکنون نیز در ایران پیروان بسیاری دارد) میرتقی میر، غالب، شبلی نعمالی، الطاف حسین‌حالی و سرآمد و خاتم‌الشعراء علامة اقبال لاهوری. 

دیدگاهتان را بنویسید